Monarchia despotyczna

Z Wikipedii

Monarchia despotyczna, despotyzm - ustrój, w którym cała władza nad państwem skupiona jest w ręku jednej osoby, tytułującej się królem lub cesarzem. Władca sprawuje legalnie zdobytą władzę, nie podlegając żadnym prawom.

Władca skupia w swoim ręku władzę ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. W celu utrzymania władzy stosuje często narzędzia siłowe do zastraszania społeczeństwa oraz eliminuje ewentualnych konkurentów. Typowym przykładem jest Egipt i panowanie faraonów.

Cechy monarchii despotycznej:

• dziedziczność władzy;
• przekonanie, że władza pochodzi od bogów;
• przekonanie, że monarcha jest żywym bogiem lub synem bogów;
• władca najwyższym kapłanem;
• zhierarchizowane społeczeństwo: zamknięte grupy społeczne: np. kapłani, magowie, urzędnicy, chłopi, rolnicy;
• licząca się politycznie grupa kapłanów;
• dostęp do edukacji monopolizowany przez wyższe klasy (władca, kapłani, urzędnicy, magowie);
• typowe państwo teokratyczne;
• scentralizowany model rządzenia.

Cechy władzy monarchy despotycznego:

• władza nieograniczona;
• jest najwyższym sędzią i wodzem armii;
• sądzi się w jego imieniu

Arystoteles uważał, że rządy jednoosobowe są korzyścią tylko dla kół rządzących. Głosił, że państwo rządzone przez jedną osobę nie może istnieć i funkcjonować.

 To jest tylko zalążek artykułu związanego z polityką i historią. Jeśli możesz, rozbuduj go.

[edytuj] Zobacz też

• Tyrania