Kanczendzonga

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Współrzędne: 27°42' N 88°8' EGeografia

Kanczendzonga
Kanczendzonga (widok z Gangtok)
Kanczendzonga (widok z Gangtok)
Państwo Indie Indie
Nepal Nepal
Pasmo Himalaje
Wysokość 8586 m n.p.m.
Wybitność 3922 m
Data zdobycia 1955
Pierwsze wejście wyprawa brytyjska - George Band, Joe Brown

Kanczendzonga (właśc. K'angcz'endzönga, Kanczendzanga, Kancz, Kangchendzönga) - drugi co do wysokości szczyt w Himalajach, trzeci co do wysokości szczyt Ziemi, o wysokości 8586 m n.p.m. (wg innych źródeł główny wierzchołek liczy 8598 m n.p.m.).

Położony jest we wschodniej części Himalajów, na granicy Indii (Sikkimu) i Nepalu. Szczyt IX na mapach Indyjskiej Służby Topograficznej. Zbudowany ze skał metamorficznych i magmowych. Tworzy kilkuwierzchołkowy masyw, rozczłonkowany dolinami, którymi w różne strony spływają lodowce.

Masyw Kangchendzöngi jest bardzo rozbudowany, a w bliskim jego sąsiedztwie wznoszą się dwa słynne z piękna szczyty - Jannu (7710 m) i Siniolchu (6887 m). W kopule szczytowej Kangchendzöngi wyodrębnić można poza głównym szczytem jeszcze cztery wzniesienia:

Nazwa Wysokość (m n.p.m.)
Kanczendzonga 8586
Kanczendzonga Zachodnia (Yalung Kang) 8505
Kanczendzonga Środkowa 8482
Kanczendzonga Południowa 8494
Kangbachen 7903

Spis treści

[edytuj] Nazwa szczytu

Nazwa szczytu jest bardzo skomplikowana i Anglicy wprowadzili do swojej literatury alpinistycznej transliterację "Kangchenjunga". Stosowana jest ona w krajach, w których angielski jest językiem urzędowym. Nazwa składa się z czterech słów tybetańskich: kang - śnieg, chen - wielki, dzod - skarbnica, nga-pięć. Stosownie do właściwości składni tybetańskiej znaczy to: Pięć Skarbnic Wielkiego Śniegu. Brzmi to w naszym języku niezbyt zręcznie, lecz trudno pokusić się o lepsze tłumaczenie. Nie jest pewne, czym owe skarbnice mogą być - ludność lokalna mówi o pięciu wierzchołkach masywu, pięciu lodowcach, lecz także o tradycyjnych pięciu skarbach regionu - soli, srebrze i złocie, turkusach, świętych księgach oraz ziarnie. Wierzchołek góry jest uważany za święty. Pierwsi zdobywcy uszanowali wolę tutejszych mieszkańców i zatrzymali się kilka metrów przed szczytem.

[edytuj] Historia podboju

  • W 1848 rekonesans przeprowadza brytyjski botanik Joseph D. Hooker. Hooker tworzy pierwsze szkice szczytu i wchodzi na wysokość około 5800 m n.p.m.. W 1852 Great British Trigonometric Survey ogłasza, że Kangchenjunga nie jest, jak dotąd uważano, najwyższym, lecz trzecim pod względem wysokości szczytem na Ziemi. W latach 1883-1884 Rinsing Namgyal obchodzi wokół masyw Kangchenjungi, osiąga przy tym wysokość 5800 m. Douglas W. Freshfield i Vittorio Sella z towarzyszami w 1899 obchodzą masyw dookoła, powstaje pierwsza mapa regionu.

[edytuj] Zdobywcy

Pierwsze wejście:

Polskie wejścia:

Kangchenjunga jest górą trudną, po Annapurnie i Lhotse zanotowano tu najmniej wejść spośród ośmiotysięczników - do końca 2000 zanotowano 162 wejścia, śmierć poniosło 39 wspinaczy.

[edytuj] Zobacz też:

p • d • e
Ośmiotysięczniki - Korona Himalajów i Karakorum

Annapurna • Broad Peak • Czo Oju • Dhaulagiri • Mount Everest • Gaszerbrum I • Gaszerbrum II • K2 • Kanczendzonga • Lhotse • Makalu • Manaslu • Nanga Parbat • Sziszapangma