K2

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy o szczycie. Zobacz też: K2 (strona ujednoznaczniająca).

Współrzędne: 35°53' N 76°31' EGeografia

K2 – Czogori
Szczyt K2 latem - widok od Concordii
Szczyt K2 latem - widok od Concordii
Państwo Chińska Republika Ludowa Chińska Republika Ludowa
Pakistan Pakistan
Wysokość 8611 m n.p.m.
Wybitność 4017 m
Data zdobycia 31 lipca 1954
Pierwsze wejście Achille Compagnoni, Lino Lacedelli
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

K2 (Czogori, Lambha Pahar, Dapsang, Kechu, Mount Godwin-Austen) – najwyższy szczyt Karakorum, drugi co do wysokości (po Mount Everest) szczyt Ziemi. Wysokość 8 611 m n.p.m.. Znajduje się na granicy Chin i Pakistanu.

Zbudowany ze skał krystalicznych, głównie gnejsów i granitów. W 1856 Brytyjczyk T.G. Montgomerie z indyjskiego urzędu mierniczego dokonał pomiaru szczytu, nazywając go K2 i oznaczając jako drugi na liście 35 szczytów Karakorum.

Spis treści

[edytuj] Kontrowersyjna "własność" K2

K2 znajduje się pod administracją pakistańską i wchodzi w skład regionu Baltoro. Ponieważ jednak przylega bezpośrednio do granicy z Chinami, wciąż dochodzi do sporów pomiędzy Pakistanem a jego potężnym północnym sąsiadem. Jeszcze ostrzejszą formę przybrał konflikt z Indiami, które wciąż zgłaszają pretensje do całego Kaszmiru, a więc i Baltoro, uważając się tym samym również za administratora K2.

[edytuj] Legenda K2

Uważany za jeden z najtrudniejszych ośmiotysięczników do zdobycia. K2 jest tak niebezpieczny przede wszystkim dlatego, że trudności techniczne (wspinaczkowe) w drodze na wierzchołek znajdują się bardzo wysoko, w okolicy 8000 metrów. Wielu himalaistów poniosło śmierć próbując zmierzyć się z K2. Jeden z ostatnich ośmiotysięczników niezdobyty zimą. Wejście na K2 to także kosztowna przyjemność, Pakistańskiemu Ministerstwu Kultury i Sportu trzeba zapłacić 9 000 dolarów opłat i kaucji. Najbliższy K2 międzynarodowy port lotniczy znajduje się w stolicy Pakistanu Islamabadzie. Stąd niewielkimi samochodami terenowymi można dotrzeć do Gilgit lub Skardu.

[edytuj] Polskie ślady na K2

Wanda Rutkiewicz była pierwszą kobietą, która stanęła na szczycie K2 (1986). W 1976 ekspedycja prowadzona przez Janusza Kurczaba nie korzystała z pomocy tragarzy wysokościowych. Ekspedycja ta niemal zdobyła tę górę, cofając się 200 m od jego szczytu. Polacy wytyczyli lub dokończyli cztery z dziewięciu dróg wiodących na szczyt, w drogę nazywaną Magiczną Linią oraz Polską drogę. Ta ostatnia została wytyczona przez Jerzego Kukuczkę i Tadeusza Piotrowskiego na południowej ścianie K2. Na drodze tej zginął Piotrowski. Na K2 zginęli też: Halina Krüger-Syrokomska i Wojciech Wróż. U podnóża K2 pochowana jest Dobrosława Miodowicz-Wolf. Za pomoc koledze w trakcie wyprawy na K2 Piotr Pustelnik otrzymał nagrodę Fair Play Polskiego Komitetu Olimpijskiego.

W 2003 roku polscy himalaiści pod kierownictwem Krzysztofa Wielickiego zorganizowali zimową wyprawę na K2. Wyprawa nie osiągnęła celu.

[edytuj] Zdobywcy

K2 sierpień 2006
K2 sierpień 2006

Pierwszy raz zdobyty 31 lipca 1954 przez wyprawę włoską, na szczycie stanęli Achille Compagnoni i Lino Lacedelli.

Pierwszym polskim wejściem na K2 była wyprawa Wandy Rutkiewicz 23 czerwca 1986 roku.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Commons
Wikicytaty
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o K2