Języki drawidyjskie

Z Wikipedii

Skocz do: nawigacji, szukaj

Języki drawidyjskie - rodzina językowa, obejmująca kilkadziesiąt języków południowych Indii i Sri Lanki. Współcześnie posługuje się nimi ponad 200 mln mówiących. Języki te prawdopodobnie miały historycznie większy zasięg, ale wraz z przybyciem Ariów zostały zepchnięte na południe.

Języki drawidyjskie dzieli się na trzy główne grupy: środkową, północno-zachodnią i południową. Do najczęściej używanych należą języki południowodrawidyjskie: tamilski i telugu (po ok. 65 mln mówiących) oraz kannada i malajalam (po ok. 30 mln).

Do zapisu języków południowodrawidyjskich używa się różnych rodzajów pism południowoindyjskich, natomiast języki kurukh i gondi zapisuje się pismem dewanagari, a brahui - arabskim.

Zobacz: Drawidowie.

Klasyfikacja języków drawidyjskich:

języki drawidyjskie (200 mln)
języki środkowodrawidyjskie
gondi (2 mln)
kui (600 tys.)
kurukh (oraon) (1,5 mln)
języki północno-zachodniodrawidyjskie
brahui (800 tys.)
języki południowodrawidyjskie
kannada (kannara) (30 mln)
malajalam (35 mln)
tamilski (tamil) (65 mln)
telugu (65 mln)
tulu (1,5 mln)