Język urdu
Z Wikipedii
| اُردو | |
| Obszar | Pakistan, Indie |
| Liczba mówiących | 60-80 mln jako jęz. ojczysty 160 mln (razem) |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki indoeuropejskie Języki indoirańskie Języki indyjskie Język urdu |
| Pismo | arabskie |
| Status oficjalny | |
| Język urzędowy | Pakistan, Indie (Andhra Pradesh, Dżammu i Kaszmir), Fidżi (jako hindustani) |
| Regulowany przez | National Language Authority |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | ur |
| ISO 639-2 | urd |
| ISO/FDIS 639-3 | urd |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata | |
Urdu (اردو urdū) to język indoeuropejski z grupy indoaryjskiej używany obecnie przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim i przez ponad milion osób zamieszkujących poza Azją.
Początki języka datowane są na XII-XIII wiek. Język rozwinął się wśród Desi (islamskich neofitów) oraz wśród wojowników pojmanych przez muzułmanów podbijających pod wodzą Mahmuda z Ghazni Półwysep Indyjski (słowo urdu znaczy w języku paszto "armia"). Zawiera wiele zapożyczeń z języka arabskiego, perskiego, tureckiego oraz paszto.
Od końca XVI wieku urdu stosuje zapis w zmodyfikowanym alfabecie arabskim, z dodatkowymi znakami diakrytycznymi dla dźwięków nie występujących w języku arabskim.
Urdu i hindi są językami niemal identycznymi pod względem struktury gramatycznej i podstawowego słownictwa (w tej warstwie, tj. języka potocznego, określane często jako hindustani), natomiast występują między nimi znaczne różnice leksykalne (urdu czerpie zapozyczenia z języka perskiego i arabskiego, natomiast hindi - z sanskrytu), oraz inny system pisma - hindi posługuje się indyjskim alfabetem dewanagari. Różnice te powodują, że na poziomie np. wykładu naukowego, języki te stają się wzajemnie niezrozumiałe.
W 1947 po uzyskaniu niepodległości przez Pakistan (nazwa też wywodzi się z tego języka: pakistan w urdu oznacza kraj czystości), urdu stał się tam językiem urzędowym. Urdu to także jeden z 18 języków urzędowych Indii (w stanie Dżammu i Kaszmir).
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
indyjskie:
assamski • bengalski • bhili • bhodźpuri • bradź • dogri • domari • garhwali • gudźarati • hindi • hindustani • jakati • katchi • kaszmirski • khowar • kohistani • konkani • kumauni • lahnda • magahi • maithili • malediwski • mandeali • marathi • marwari • mitanni † • nepalski • orija • pali † • pashai • pendżabski • prakryty † • romski • sanskryt † • sanskryt klasyczny † • sindhi • shina • syngaleski • urdu • wedyjski †
irańskie:
awestyjski † • beludżi • kurdyjski • mazanderański • osetyjski • pahlawi † • paszto • perski • scytyjski † • zazaki