Język manipuri
Z Wikipedii
| 'মনিপুরি' (manipuri) | |
| Obszar | Indie, Bangladesz, Birma |
| Liczba mówiących | ok. 3,3 miliona |
| Klasyfikacja genetyczna | Chińsko-tybetańska • Języki tybetańskie ••Języki tybeto-birmańskie •••Język manipuri |
| Pismo | alfabet bengalski |
| Status oficjalny | |
| Język urzędowy | Indie (stan Manipur |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | brak |
| ISO 639-2 | mni |
| SIL | MNI |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata
|
|
Manipuri (মনিপুরি), zwany również meitei-lon (মেইতেই লোন্), meitei-lol (মেইতেই লোল্) – główny język w indyjskim stanie Manipur, używany jako lingua franca do komunikacji pomiędzy różnymi grupami etnicznymi. Od 1992 język urzędowy (pod nazwą "manipuri") w stanie Manipur, używany jest także w stanach Assam i Tripura, oraz w Bangladeszu i Birmie.
Manipuri należy do grupy tybeto-birmańskiej sino-tybetańskiej rodziny językowej. Jest językiem tonalnym, nie należy go mylić z bishnupriya-manipuri, innym językiem używanym w Manipurze, należącym do rodziny języków indoeuropejskich.
Do XVIII w. manipuri posiadał własny system pisma, obecnie jest zapisywany alfabetem bengalskim.
[edytuj] Zobacz też
birmański • bodo • chiński • dzongka • jin • kantoński • klasyczny chiński • manipuri • minnański • newarski • dialekt pekiński • sharchopkha • standardowy mandaryński • starochiński • średniochiński • tangucki • tybetański • wu