Język bodo
Z Wikipedii
| बोड़ो (boro) | |
| Obszar | Indie (Assam), Nepal, Bangladesz, |
| Liczba mówiących | ok. 603 000 |
| Klasyfikacja genetyczna | Języki chińsko-tybetańskie Tybeto-birmańskie języki bodo-naga-kachin Język bodo |
| Pismo | dewanagari |
| Status oficjalny | |
| Język urzędowy | Indie, Nepal, Bangladesz |
| Kody języka | |
| ISO 639-1 | – |
| ISO 639-2 | sit |
| ISO 639-3 | brx |
| W Wikipedii | |
| Zobacz też: język, języki świata
|
|
Bodo, boro (बोड़ो) – język z grupy bodo-naga-kachin chińsko-tybetańskiej rodziny językowej, używany przez lud Bodo w północno-wschodniej części Indii, w Nepalu i Bangladeszu. Zgodnie z konstytucją indyjską posiada status języka urzędowego w stanie Assam. Obecnie zapisywany zazwyczaj w dewanagari, w przeszłości w alfabecie bengalskim bądź łacińskim.
Jest blisko spokrewniony z językami dimasa w Assamie, garo w Meghalaji oraz kokborok w Tripurze.
Spis treści |
[edytuj] Dialekty
Język bodo dzieli się z grubsza na trzy grupy dialektalne, dialekt zachodni służy jako standard.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
[edytuj] Bibliografia
- Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5
birmański • bodo • chiński • dzongka • jin • kantoński • klasyczny chiński • manipuri • minnański • newarski • dialekt pekiński • sharchopkha • standardowy mandaryński • starochiński • średniochiński • tangucki • tybetański • wu