Świadkowie Jehowy w Indiach

Z Wikipedii

Świadkowie Jehowy w Indiach - 28 373 aktywnych Świadków Jehowy, skupionych w 415 zborach na terenie Indii, blisko połowa z nich mieszka w niewielkim stanie Kerala. 73 193 osób zebrało się na Pamiątce śmierci Jezusa Chrystusa (2007).

Spis treści 1 Historia 1.1 Początki 1.2 Pierwsi misjonarze i rozwój działalności 2 Bibliografia 3 Źródła

[edytuj] Historia

[edytuj] Początki

W 1905 roku student hinduski S. P. Davey przybywając w USA, udał się na wykład biblijny Ch. T. Russella, ówczesnego prezesa Towarzystwa Strażnica i zainteresował się nową religią. Po powrocie do Madrasu, organizował tzw. grupowe studia biblijne, których liczba wynosiła 40. W tym samym okresie inny hindus - A.J. Joseph należący wtedy do kościoła anglikańskiego, otrzymał pocztą książkę Russella Pojednanie człowieka z Bogiem, która wywarła na nim wielkie wrażenie. Wraz ze swoim ojcem i kuzynem, zaczęli informować mieszkańców południowo-zachodniej Indii o nowo poznanej religii. W roku 1912 publikacje Towarzystwa Strażnica przełożono na języki: hindustani, gudżarati, malajalam, marathi, telugu i tamilski. Później także na inne tutejsze rodzime języki. Większość tej literatury drukowano za oceanem i przysyłano ją drogą morską. W tym też roku (1912), kraj ten odwiedził Ch. T. Russell, wtedy to Joseph został tzw. pełnoczasowym głosicielem Królestwa. W roku 1924 sam wyruszył w 5800 kilometrową podróż po Indiach, wygłaszając tzw. wykłady biblijne. W 1926 roku przybył do tego kraju Edwin Skinner, który przez następne 50 lat był tam koordynatorem Biura oddziału Towarzystwa Strażnica. Początkowo nadzorował działalność wyznawców w Indiach, na Cejlonie, w Persji, Afganistanie i Birmie. Odbywał liczne podróże po całym kraju, krzewiąc nauki swojego wyznania. Wraz z nim przybył także George Wright. W 1928 roku 54 głosicieli z Trawankoru w Kerali, zorganizowało 550 zebrań publicznych, z których skorzystało ok. 40 000 osób. W roku 1929 przybyło czterech kolejnych wyznawców z Wielkiej Brytanii. A trzech dalszych dotarło z Anglii do Bombaju w roku 1931. Podejmowali oni liczne wyprawy w różne rejony kraju, rozprowadzając publikacje po angielsku i innych miejscowych językach, na które je tłumaczyli. W roku 1940 Claude Goodman poświęcił kilka miesięcy, żeby zainstalować maszynę drukarską oraz nauczyć się ją obsługiwać, a kiedy już to opanował, policjanci nasłani przez maharadżę zarekwirowali i wywieźli urządzenia, wszystkie zaś starannie posortowane czcionki powyrzucali do dużych pojemników. W 1940 roku skonfiskowano prasę drukarską w Triwendram, a władze centralne wydały zarządzenie zabraniające drukowania literatury. 9 grudnia 1944 roku zakaz ten został oficjalnie uchylony.

[edytuj] Pierwsi misjonarze i rozwój działalności

W roku 1947 przybyli tu pierwsi absolwenci Biblijnej Szkoły Strażnicy — Gilead. Jednym z pierwszych misjonarzy był Richard Cotterill, następnie Jenny i Lynton Dowerowie, Hadyn i Melody Sandersonowie i Ruth McKay . W Tiruććirappalli otwarto jeden z kilku domów misjonarskich. W 1949 roku liczba wyznawców wynosiła 293, rok później 400, w 1951 - 500, a w 1957 - 1000. W 1959 roku było 1514 tutejszych wyznawców, a w roku 1963 - 2000. W tym też roku w Nowym Delhi odbył się kongres międzynarodowy, którego uczestnicy zjechali z całego kraju oraz 583 gości zagranicznych z 27 krajów. Na początku lat 60 XX w., rząd indyjski wprowadził zakaz wwożenia wszelkich wydawnictw w potocznych językach swego kraju., dlatego tutejsi wyznawcy zaczęli drukować swoje publikacji na miejscu, w Indiach. W 1970 roku do Bangalury przyjechało małżeństwo misjonarzy - Frank i Helen Schillerowie. Dołączyli oni do działającego wówczas zboru angielskojęzycznego i grupy tamilskojęzycznej w tym mieście. W 1978 roku zakupiono działkę w podgórskiej miejscowości Lonavla i wybudowano tam nowe Biuro Oddziału Towarzystwa Strażnica, przeniesione z Bombaju. W 1981 liczba indyjskich Świadków Jehowy przekroczyła 5000. W roku 1983 odbyły się w indyjskim biurze oddziału dwa dziesięciotygodniowe kursy filii Biblijnej Szkoły Strażnicy - Gilead, z udziałem 46 studentów. 11 sierpnia 1986 roku indyjski Sąd Najwyższy orzekł, że nie można zmuszać dzieci Świadków Jehowy do śpiewania hymnu państwowego ^[1]. W marcu 2002 roku otwarto nowe biuro w Bangalurze. Mieszka w nim i pracuje 240 wolontariuszy; część z nich zajmuje się tłumaczeniem literatury biblijnej na ponad 20 tutejszych języków. W tym też roku ogólnokrajowa telewizja wyświetliła film zrealizowany przez Świadków Jehowy Biblia — jej siła oddziaływania.

[edytuj] Bibliografia

• Rocznik Świadków Jehowy 1977 (en)
• Strażnica 1.03.2006 str. 16; 1.01.1999 str. 28-31; nr 4 1987 str. 24
• Skorowidz do publikacji Towarzystwa Strażnica 1986-2006; 1930-1985 (en)

[edytuj] Źródła

1. ↑ www.worldlii.org (en)